Huidafwijkingen bij diabetes | Diabetische voet

De combinatie van diabetische angiopathie, neuropathie en mechanisch trauma speelt een belangrijke rol bij de pathogenese van het diabetisch voetsyndroom dat bij ongeveer 15 tot 25 procent van de diabetespatiënten voorkomt.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Ongeveer een kwart ontwikkelt complicaties als infecties en botontsteking (osteomyelitis) die op hun beurt weer leiden tot een verhoogde kans op amputatie. Op drukpunten – zoals onder de grote teen of voorvoet of aan de teentoppen – ontstaat eerst callus (eelt) waarin vaak een bloeding optreedt, waarna een pijnloos diep en uitgeponst ulcus kan ontstaan (mal perforant). Er is grote kans op een onderliggende botontsteking.

Bij aanhoudende neuropathie en angiopathie kan spieratrofie optreden en een ingezakt voetgewelf leiden tot een zogenaamde Charcotvoet. Deze diagnose wordt nogal eens gemist of pas laat gesteld. De voet is iets rood en gezwollen, waarbij de temperatuur 6 tot 8° C hoger is dan de andere voet. Voorafgaand trauma is er niet. Er zijn wel goede, perifere, arteriële pulsaties.