Casus
Presentatie
Een 42-jarige vrouw komt op het spreekuur met een duidelijke hulpvraag: zij wil starten met Ozempic voor gewichtsverlies. Ze geeft aan al jaren te worstelen met haar gewicht en heeft verschillende diëten geprobeerd, zonder blijvend effect.
Ze heeft online veel positieve ervaringen gelezen over Ozempic en verwacht dat dit haar kan helpen om “eindelijk af te vallen”.
De patiënte geeft expliciet aan geen gecombineerde leefstijlinterventie (GLI) te willen volgen. Ze heeft in het verleden een leefstijlprogramma geprobeerd, maar vond dit niet passend vanwege tijdgebrek en het groepskarakter. Ze werkt fulltime en ervaart veel stress in de combinatie met haar gezin.
Er is geen sprake van eetstoornissen. Ze eet onregelmatig en beweegt weinig.
In de voorgeschiedenis: hypertensie.
Medicatie: lisinopril.
Er is geen diabetes mellitus bekend.
Onderzoek in de huisartsenpraktijk
Bij lichamelijk onderzoek is er sprake van obesitas (BMI 34 kg/m²). De bloeddruk is licht verhoogd. Overig lichamelijk onderzoek toont geen bijzonderheden.
Laboratoriumonderzoek (recent verricht) laat normale glucosewaarden zien.
Eerste beoordeling
Er is sprake van obesitas zonder bijkomende diabetes. De patiënte heeft een duidelijke wens tot medicamenteuze behandeling, maar staat afwijzend tegenover leefstijlinterventies.
De huisarts staat voor de vraag hoe om te gaan met deze hulpvraag binnen de geldende richtlijnen en met oog voor motivatie en haalbaarheid.
Lezersvraag
Is het starten van medicatie zoals semaglutide (Ozempic) in deze situatie aangewezen?
Welke rol speelt een GLI bij de behandeling van obesitas?
En hoe ga je om met een patiënt die wel medicatie wil, maar geen leefstijlinterventie?
