Nieuwe onderzoeksgegevens suggereren dat leefstijl een belangrijke aanvullende rol speelt bij het verminderen van cardiovasculaire risico’s bij patiënten met type 2 diabetes die behandeld worden met GLP-1-receptoragonisten.
Combinatie van medicatie en leefstijl
GLP-1-agonisten worden steeds vaker ingezet vanwege hun gunstige effecten op gewicht en cardiovasculaire uitkomsten. In een recente analyse van patiëntgegevens werd gekeken naar het risico op majeure cardiovasculaire events (MACE) bij gebruikers en niet-gebruikers van deze medicatie.
Daaruit bleek dat gebruik van GLP-1-agonisten geassocieerd was met een lagere kans op cardiovasculaire complicaties, met een risicoreductie van ongeveer 20% ten opzichte van patiënten die deze middelen niet gebruikten.
Extra effect van leefstijl
Het onderzoek keek ook naar de invloed van leefstijlkenmerken. Patiënten die naast GLP-1-therapie meerdere gezonde leefstijlgewoonten hadden, lieten een duidelijk grotere risicoreductie zien.
Bij vergelijking met patiënten zonder GLP-1-gebruik en met beperkte leefstijlmaatregelen, bleek dat een combinatie van medicatie en een gezonde leefstijl samenhing met een ongeveer 50% lager risico op cardiovasculaire events.
Relevante leefstijlfactoren
De onderzochte leefstijlfactoren omvatten onder meer:
- regelmatige lichamelijke activiteit
- een evenwichtig voedingspatroon
- voldoende slaap
- stressbeheersing
- sociale verbondenheid
- niet roken
- geen of matig alcoholgebruik
- vermijden van opioïdengebruik
Het cumulatieve effect van meerdere factoren bleek daarbij groter dan het effect van afzonderlijke leefstijlkeuzes.
Interpretatie van de resultaten
De analyse is gebaseerd op observationele data, wat betekent dat er geen directe causale verbanden kunnen worden vastgesteld. Desondanks sluiten de bevindingen aan bij bestaande kennis over het belang van leefstijl bij cardiovasculair risicomanagement.
Tot slot
Bij patiënten met type 2 diabetes die GLP-1-agonisten gebruiken, lijkt een gezonde leefstijl samen te gaan met een verdere verlaging van het cardiovasculaire risico. De combinatie van farmacologische behandeling en leefstijlinterventies blijft daarmee relevant in het totale risicoprofiel.
