De voornaamste kenmerken van dysartrie

Bij verschillende aandoeningen is er een kenmerkende spraak. Een uitspraakstoornis kan ontstaan door een gestoorde motoriek (centraal of perifeer) of een gestoorde bewegingsregulatie (cerebellair of extrapiramidaal).

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Voorts komt een aantal functionele, niet-neurologisch bepaalde stoornissen voor, zoals stotteren en lispelen. En er bestaan ook psychogene spraakstoornissen, die meestal acuut ontstaan na schrik of stress en die soms opgevat moeten worden als een conversieverschijnsel.

De voornaamste vormen van dysartrie
lokalisatie
voornaamste kenmerken
bulbair: PMN + spier
– scherpe medeklinkers
– open neusspraak, slissen
– zachte stem
– soms afonie
CMN dubbelzijdig (6.6)
– onscherpe medeklinkers
– nasaliteit
– binnensmonds melodie gestoord (spastisch)
– ontremde emotionele motoriek: dwanghuilen , -lachen
cerebellair
– scherpe losse medeklinkers
– struikelen over de woorden
– melodie gestoord: uithalen (lallen )
– verlangzaamd tempo (scanderen )
extrapiramidaal hypokinetisch syndroom
– zwakke monotone spraak
– neiging tot propulsie , plotselinge versnelling
– verbetering door langzaam spreken
extrapiramidaal hyperkinetisch
– grillige uitschieters
– chorea of dystonie van het gelaat
psychogeen
– theatraal ’kinderlijk’ toontje
– wisselen van toonhoogte, stotterend
– soms verbetering bij blokkeren van gehoor

 

Uit: Klinische neurologie