Spoedhulp huisartsenposten loopt vast door niet-urgente telefoontjes

Ouders van jonge kinderen en ouderen overspoelen met telefoontjes in avond, nacht en weekeinde de huisartsenposten. De gevraagde hulp blijkt vaak niet urgent. De posten in Oost-Brabant ondernemen actie.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Bijna de helft van de telefoontjes naar de zeven huisartsenposten in Oost-Brabant die in avond, nacht en weekeinde worden gepleegd zijn niet zo urgent dat directe hulp nodig is. Maar ze zorgen wel voor oplopende wachttijden en verhoogde werkdruk, waardoor échte spoedoproepen in het geding komen. Om duidelijk te maken wat wel en niet spoedeisend is, begint een publiekscampagne.

De twee telefooncentrales in Eindhoven en Den Bosch verwerken jaarlijks ruim driehonderdduizend telefoontjes. Daarvan is 42 procent niet spoedeisend en kan hulp wachten tot de volgende werkdag. Dat stelt Harrie Geboers, bestuursvoorzitter van Huisartsenposten (HAP) Oost-Brabant. Deze organisatie omvat zeven posten in Eindhoven, Helmond, Geldrop, Den Bosch, Uden, Oss en Zaltbommel.

Wél spoed

“Dit gaat ten koste van bellers die wél spoed hebben”, zegt Geboers. Wachttijden aan de telefoon kunnen oplopen tot een half uur of meer. Bellers kunnen binnen dertig seconden iemand aan de lijn krijgen als ze op de telefoon een ’1′ indrukken, maar dan moet er beslist sprake zijn van hoge urgentie.”

“We moeten de druk zodanig beheersen dat we goede zorg kunnen blijven geven”, zegt Geboers. “Ons motto is ‘Bij spoed helpen wij u direct (wat kan wachten, moet wachten)’. Maar elke beller vindt zichzelf een spoedgeval.” Toch moet de stroom telefoontjes verminderen, vindt hij. “We hebben een capaciteitsprobleem, we lopen aan tegen een ontzettend tekort aan personeel. Huisartsen zien steeds meer op tegen de veel te drukke diensten. We kunnen de toename van de vraag niet aan.”

Jonge kinderen

Er zijn drie grote groepen bellers, zegt Elionne van den Brand, huisarts in Den Bosch en medisch manager van HAP Oost-Brabant. Dat zijn ongeruste ouders van jonge kinderen, volwassenen die een verwonding hebben opgelopen en ouderen. De eerste twee groepen komen na telefonisch contact meestal zelf naar een van de zeven huisartsenposten. Maar bij de ouderen is dat vaak niet mogelijk en moet de dienstdoende huisarts op huisbezoek. Van den Brand ziet dat het gros van de huisbezoeken in nacht en avond hoogbejaarden betreft. De telefoontjes komen meestal van familieleden, mantelzorgers of thuiszorg-medewerkers.

(…)

Lees het artikel verder op ED.nl >>

Bron: ED.nl
Beeld: © AntonioGuillem / stock.adobe.com